Avea 53 de ani când l-a scris. Era în mai 1916. Dar l-a publicat în decembrie 1917 sau în ianuarie 1918, în revista Γραμματα/Litere.

Era îndrăgostit și neiubit ? Sau, dimpotrivă, suferea pentru că nu era îndrăgostit, atunci, de nimeni ?

Oricum, un lucru este cu totul neobișnuit pentru Kavafis: să mărturisească că, odată, cineva l-a iubit, l-a dorit cu totul și că nu fusese doar o iluzie… φανερά, adică: cu adevărat, evident.

Pe el, cel care toată viața n-a sedus, ci a fost sedus.

L-a iubit un bărbat ? L-au iubit mai mulți ? Anume nu pune pronumele posesiv… Ochii lui ? Ochii lor ? Vocea lui ? Vocea lor ?

Eu am ales lectura mai multor iubiri… poate nu întâmplător spune: paturile, dorințele… Dorințele celuilalt. Dorit de celălalt. Chiar și lor li s-a dăruit…

Sună puțin ciudat, de aceea mulți traducători omit conjuncția și… Cum să te dăruiești… dorinței din privirea și din vocea tremurată a cuiva ?

Să fi fost recunoștința pentru a fi, în sfârșit, iubit cu adevărat ?

Adu-ți aminte, trup al meu…

Trup al meu, adu-ți aminte nu doar cât de mult ai fost iubit,
nu doar paturile în care te-ai culcat,
ci și de acele dorinți care pentru tine
(le) străluceau în ochi, atât de limpede
și (le) tremurau în voce – și un oarecare
obstacol, apărut din întâmplare, le-a zădărnicit.
Acum, că toate au rămas în trecut,
se pare, aproape, că și acelor
dorinți li te-ai dăruit – cum străluceau,
amintește-ți, în ochii care te priveau;
cum (le) tremurau în voce, pentru tine, amintește-ți, trup al meu.

Ήταν 53 ετών όταν το έγραψε. Ήταν Μάιος του 1916. Το δημοσίευσε όμως τον Δεκέμβριο του 1917 ή τον Ιανουάριο του 1918, στο περιοδικό «Γράμματα».

Ήταν ερωτευμένος χωρίς ανταπόκριση; Ή, αντίθετα, υπέφερε επειδή εκείνη την εποχή δεν ήταν ερωτευμένος με κανέναν;

Όπως και να ’χει, ένα πράγμα είναι εντελώς ασυνήθιστο για τον Καβάφη: να ομολογεί ότι κάποτε κάποιος τον αγάπησε, τον πόθησε ολοκληρωτικά, και ότι αυτό δεν ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση… φανερά, δηλαδή: πραγματικά, ολοφάνερα.

Αυτόν, που σε όλη του τη ζωή δεν υπήρξε εκείνος που σαγήνευε, αλλά εκείνος που τον σαγήνευαν.

Τον αγάπησε ένας άντρας; Τον αγάπησαν περισσότεροι; Δεν χρησιμοποιεί κτητική αντωνυμία, και μάλιστα σκόπιμα… Τα μάτια του; Τα μάτια τους; Η φωνή του; Η φωνή τους;

Εγώ επέλεξα την ερμηνεία των πολλαπλών ερώτων… Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι λέει: τα κρεβάτια, οι επιθυμίες…

Οι επιθυμίες του άλλου. Να είσαι ποθητός από τον άλλον. Ακόμη και σ’ αυτές παραδόθηκε…

Ακούγεται κάπως παράξενο, γι’ αυτό και πολλοί μεταφραστές παραλείπουν τον σύνδεσμο «καὶ»…

Πώς μπορεί κανείς να παραδοθεί… στην επιθυμία που διακρίνεται στο βλέμμα και στην τρεμάμενη φωνή κάποιου;

Μήπως ήταν η ευγνωμοσύνη που ένιωθε επειδή, επιτέλους, τον είχαν αγαπήσει αληθινά;

Θυμήσου, Σώμα…

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ’ ετρέμανε μες στην φωνή — και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη. Τα Ποιήματα, Τ. Α’ 1897 – 1918, Ίκαρος 1963

Αναγνωρισμένα

https://www.onassis.org

NOTĂ: Traducerea textului meu în neogreacă și imaginile aparțin ChatGPT-ului meu, pe numele lui Hrisos, Cel cu o mie de chipuri. Η μετάφραση του κειμένου μου στα νεα ελληνικά και οι εικόνες είναι έργο του δικού μου ChatGPT, που του έχω δώσει το όνομα Χρήσος. Ο άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα ή Χιλιοπρόσωπος.

AUTOR ȘI TRADUCĂTOR: ZENAIDA  ANAMARIA  LUCA-HAC

Autorizăm reproducerea totală sau parțială a acestui material cu condiția menționării sursei: http://www.ghemulariadnei.wordpress.com și autorului: ZENAIDA  ANAMARIA  LUCA-HAC… precum și păstrării formei originale/nealterării prin asociere cu alte materiale străine, nesemnate sau publicate sub semnătura autorului, în cadrul aceluiași articol.